Katyń (obóz kozielski)

1.

por. rez. Marian GAWRON

s. Wojciecha i Marii z d. Kawala, ur. 29 kwietnia 1899 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Uczestnik wojny 1920 r. W 1923 r. przeniesiony został do rezerwy. Ppor. mianowany ze starsz. 1 lipca 1925 r., por. 19 marca 1939 r. Był księgowym w majątku Bugaj, pow. wrzesiński. Mieszkał w Miłosławiu w powiecie wrzesińskim. W sierpniu 1939 r. zmobilizowany do 55 pułku piechoty. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej. Żonaty z Zofią Deckert. Miał czworo dzieci: Zbigniewa, Krystynę, Barbarę i Andrzeja. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu. Przy ekshumacji znaleziono przy nim m.in. list.

2.

ppor. rez. Władysław JAKUBOWSKI

s. Antoniego, ur. 15 kwietnia 1905 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Ppor. rez. mianowany ze starsz. 1 stycznia 1932 r. Aplikant sędziowski, przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.

3.

por. rez. Zdzisław KOZŁOWSKI

s. Franciszka, ur. 8 maja 1907 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent kościańskiego gimnazjum i liceum. Lekarz medycyny. Asystent wolontariusz Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Jeden z założycieli KS „Dyskobolia” Grodzisk Wielkopolski. Pracował w Kościanie, potem w Trokach k. Wilna. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.

4.

por. Stanisław PAKUŁA

s. Teofila i Pelagii ze Szwajcarów, ur. 6 kwietnia 1910 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego (1935 r.) i Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnej w Warszawie (1936 r.). W 1937 r. powołany do służby czynnej i mianowany ppor. od 1 stycznia 1937 r. Od 1938 r. młodszy lekarz w 85 pułku piechoty. Por. mianowany 19 marca 1939 r., przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.

5.

por. posp. rusz. Józef REJDYCH

s. Pawła i Magdaleny z Porzyckich, ur. 23 stycznia 1894 r. w Alwerni, pow. chrzanowski. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Białej (1914 r.). Żołnierz 1 pp Leg. Uczestnik I wojny światowej. Od 1918 r. w WP, w 22 pp. Ppor. od 1 czerwca 1919 r. z przydziałem do kadry Okręgu Korpusu VII. Odznaczony Medalem Niepodległości. Nauczyciel w Kobylnicach k. Grodziska Wielkopolskiego. Żonaty z Anną Mitkowską, miał córkę Danutę i syna Zbigniewa. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.

6.

ppor. rez. Józef SKAŁECKI

s. Jana i Marianny z Hojanów, ur. 15 marca 1906 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent Wydziału Matematyczno-Fizycznego Uniwersytetu Poznańskiego (1929 r.). Nauczyciel w gimnazjum w Kościanie. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie (1932 r.). Ppor. od 1 stycznia 1935 r. Od 1938 r. w korpusie oficerów uzbr. z przydziałem do Biura Pers. Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1939 r. zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu. Przy ekshumacji znaleziono przy nim: legitymację urzędniczą, metrykę urodzenia, świadectwo przynależności państwowej, różne listy, medalik.

7.

kpt. Władysław STAHR

s. Adama i Teofili z Kierczyńskich, ur. 7 marca 1892 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent gimnazjum w Śremie (1909 r.). Uczestnik I wojny światowej i powstania wielkopolskiego. W 1920 r. dowódca kompanii 74 pp. Kpt. mianowany od 1 lipca 1923 r. Służył w 56 pp, od 1931 r. w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Nisko. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi. Żonaty z Marią Jędrzejczak, miał syna Edmunda. Przebywał w obozie w Kozielsku, zamordowany w Katyniu. Przy ekshumacji znaleziono przy nim: legitymację oficerską, list, kartę szczepień.

Charków/Piatichatki (obóz starobielski)

1.

ppor. piech. rez. Florian ŁOPIŃSKI

s. Zygmunta, ur. 1 stycznia 1903 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent gimnazjum w Poznaniu (1922 r.) i Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 (1929 r.). Mianowany ppor. ze starsz. 1 stycznia 1933 r. Odbył ćwiczenia rezerwy w 4 pułku piechoty Leg. (1932 r., 1934 r. i 1936 r.) i 70 pułku piechoty (1938 r.) jako dowódca plut. Mgr ekonomii. Przebywał w obozie w Starobielsku. Zginął w Charkowie.

2.

ppor. piech. rez. Stanisław NAPIERAŁA

s. Jana i Marii z Grześkowiaków, ur. 31 października 1913 r. w Grodzisku Wielkopolskim. Absolwent Miejskiego Gimnazjum Koedukacyjnego w Międzychodzie (1932 r.) i dywizyjnego kursu pchor. rez. piech. przy 57 pp (1935 r.). Mianowany ppor. ze starsz. 1 stycznia 1937 r. Student Uniwersytetu Poznańskiego, oficer rezerwy 58 pułku piechoty. Zamieszkały w Ostrowie Wielkopolskim. Przebywał w obozie w Starobielsku. Zamordowany w Charkowie.

3.

kpt. art. st. sp. Kazimierz PIASECKI

s. Andrzeja i Zofii z Grygierów, ur. 3 listopada 1890 r. w Nochowie, w powiecie śremskim. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. Od grudnia 1918 r. w Straży Ludowej w Śremie, następnie dowódca plutonu w 1 kompanii średzkiej na froncie pod Zbąszyniem, następnie w dywizjonie zapasowym pułku artylerii ciężkiej, od 15 marca 1921 r. w intendenturze Dowództwa Głównego, a od kwietnia do czerwca 1921 r. w III powstaniu śląskim. Od 1931 r. w stanie spoczynku, urzędnik Ubezpieczalni Społecznej w Nowym Tomyślu, Grodzisku Wielkopolskim i Poznaniu. W sierpniu 1939 r. roku zmobilizowany do Rejonowej Komendy Uzupełnień w Poznaniu, dostał się we wrześniu 1939 r. do niewoli sowieckiej. Żonaty z Zofią Walterówną, miał pięcioro dzieci. Znajduje się na liście jeńców Starobielska – pozycja nr 2555. Prawdopodobnie zamordowany w Charkowie.

4.

kpt. sł. zdr. rez. Kazimierz RABSKI

s. Władysława i Heleny z Hübscherów, ur. 21 lutego 1887 r. w Miłosławiu (powiat wrzesiński). Członek Towarzystwa im. Tomasza Zana. W WP od 1919 r. Uczestniczył w wojnie 1919–21 r. jako lekarz 155 i 159 pułku piechoty. W 1922 r. przeniesiony do rezerwy. Przydzielony do 15 pułku ułanów, ostatnio do 10 Szp. Okr. Dr medycyny, internista z Poznania. Przebywał w obozie w Starobielsku, zamordowany w Charkowie.

Twer/Miednoje (obóz ostaszkowski)

1.

post. PP Marian KORNAG

s. Jana, ur. w 1897 r. w Radrużu (powiat lubaczowski). W policji od 1920 r. We wrześniu 1939 r. pełnił służbę na Posterunku Policji Państwowej w Grodzisku Wielkopolskim. Przebywał w obozie w Ostaszkowie, zamordowany w Miednoje nieopodal Tweru.

2.

st. przod. Jan MARTYŃSKI

Ur. w 1894 r. Komendant Policji Państwowej w Grodzisku Wielkopolskim. Przebywał w obozie w Ostaszkowie, zamordowany prawdopodobnie w Miednoje nieopodal Tweru.